تجربه معدن‌کاری در بسیاری از کشورها نشان داده است که توسعه بخش معدن صرفا به میزان ذخایر زیرزمینی وابسته نیست و به دسترسی به سرمایه، فناوری، تجهیزات و بازارهای بین‌المللی گره خورده است. به همین دلیل، همکاری‌های معدنی میان کشورها می‌تواند از یک رابطه تجاری ساده فراتر برود و به ابزاری برای توسعه اکتشاف، افزایش ظرفیت فرآوری و تکمیل زنجیره ارزش تبدیل شود.

مواد معدنی حیاتی به یکی از ارکان راهبردی گذار انرژی و توسعه صنعتی تبدیل شده‌اند؛ از مس، لیتیوم و نیکل در شبکه‌های برق و باتری‌ها تا عناصر نادر خاکی در تجهیزات انرژی پاک؛ با افزایش تقاضا، امنیت تأمین، تمرکز جغرافیایی تولید، توسعه استخراج مسوولانه و بازیافت به چالش‌های اصلی این زنجیره تبدیل شده‌اند.